Weź udział w Polska Rozmawia o klimacie

W TYM MIEJSCU BĘDZIE FORMULARZ Z ZAPISAMI

Filer tekst for time beeing: Celem niniejszego opracowania jest analiza dynamiki instytucjonalizacji polskiego systemu partyjnego w latach 2005-2023 roku przy wykorzystaniu koncepcji Scotta Mainwaringa (1999) oraz Petera Maira (1997). Artykuł obejmuje porównanie tych koncepcji pod kątem zakresu znaczeniowego pojęcia instytucjonalizacji i oraz prezentację wyników pomiaru wykorzystującego wskaźniki wynikające z tych koncepcji. Analiza podstaw teoretycznych obu ujęć wskazuje ich zasadniczą odmienność. Jedna traktuje instytucjonalizację jako kompleks zjawisk z poziomów społeczeństwa, organizacji partyjnych i parlamentu, a druga bierze pod uwagę wyłącznie wzory formowania koalicji gabinetowych. Empiryczna część artykułu wykorzystuje dane Polskiego Generalnego Studium Wyborczego, Europejskiego Sondażu Społecznego oraz Państwowej Komisji Wyborczej. Analizy empiryczne, podobnie jak część teoretyczna, prowadzą do niespójnych wniosków, co do instytucjonalizacji polskiego systemu partyjnego. Z jednej strony wskaźniki poziomu zaufania do partii i identyfikacji z partiami w badanym okresie rosły, a chwiejność wyborcza utrzymywała się na umiarkowanym poziomie, co wskazuje na postępującą, ale wciąż niską instytucjonalizację polskiego systemu partyjnego w sensie Mainwaringa. Z drugiej strony wzory zawieranych koalicji rządowych są w badanym okresie przewidywalne i wskazują na fundamentalną stabilizację wzorów rywalizacji politycznej w Polsce. Wskazuje to zatem na zasadniczą niespójność różnych koncepcji instytucjonalizacji i potrzebę dalszego głębokiego namysłu nad istotą tego pojęcia, jeżeli ma być ono stosowane do komparatystyki systemów partyjnych. Wybór koncepcji w znaczącym stopniu bowiem wpływa na formułowane wnioski empiryczne.